Oficyny łączyły oba budynki przy ulicy Ruskiej i św. Antoniego tworząc dwa dziedzińce: mniejszy od strony południowej i większy od strony północnej. Były pokryte dachami pulpitowymi. Na południowej fasadzie dużego dziedzińca, nad przejazdem umieszczony był medalion z portretem fundatora (zachowany do czasów obecnych), a pod nim znajduje się plakieta z wizerunkami budowniczych domu trzymających atrybuty swego zawodu. W budynku na którym znajduje się plakieta znajdowała się siedziba firmy fundatora. W dolnych kondygnacjach fasady oficyn były boniowane a pozostałe kondygnacje pokryte były skromnymi, przeważnie neorenesansowymi elementami architektonicznymi.

W całym kompleksie swoje siedziby miało kilkadziesiąt firm zajmujących się sprzedażą galanterii, bielizny, płótna. Znajdowała się tu wytwórnia odzieży, żydowska restauracja. Wszystkie sklepy i lokale usługowe mieszczące się na parterze posiadały oddzielne wejścia i witryny.

Po 1945 W wyniku działań wojennych w 1945 roku zniszczenia uległy zabudowania od strony wschodniej. Główny kompleks nie został zniszczony. Pomieszczenia ponownie zostały zagospodarowane przez hurtownie i biura;