Należał do tajnej organizacji obywatelskiej, patronując Drużynom Strzeleckim, „Zarzewiu”, „Sokołowi”, Drużynom Bartoszowym i uczestnicząc w wielu uroczystościach tych organizacji (np. dokonując poświęceń ich sztandarów) (uczestniczył w zjazdach DB w 1910 i w 1913). W jego mieszkaniu przy Placu Kapitulnym we Lwowie zbierali się działacze niepodległościowi o różnych poglądach (przed 1914 sam biskup pełnił niejako rolę łącznika między organizacjami). Tam też na przełomie 1912/1913 omawiany był wraz z nim projekt zamachu na sobór na Placu Saskim w Warszawie, aby nie dopuścić do przyjazdu cara i ugodowej demonstracji (plan nie został wykonany z powodu odwołania przyjazdu cara do Warszawy na otwarcie soboru). Wszedł w najbliższy kontakt z Józefem Piłsudskim (spotkał się z nim pod koniec czerwca 1914 podczas pogrzebu ostatniego członka Rządu Narodowego z 1863, Józefa Kajetana Janowskiego), był związany ze Związkiem Walki Czynnej i Związkiem Strzeleckim. Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Opieki nad Polskimi Zabytkami Sztuki i Kultury. W połowie 1912 zasiadł w prezydium lwowskiego komitetu obchodów 50-lecia powstania styczniowego 1863-1913.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władysław Bandurski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.