Jesienią 1882 rozpoczął zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Został wcielony do Węgierskiego Pułku Piechoty Nr 5, który wówczas stacjonował w Miszkolcu. W 1886 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 9, który wówczas stacjonował we Lwowie, a później w Jarosławiu i Przemyślu. W latach 1889–1894 pełnił służbę na stanowisku oficera w pułkowej Komendzie Okręgu Uzupełnień Stryj. W 1898 został przeniesiony do Czeskiego Pułku Piechoty Nr 94 w Terezinie (niem. Theresienstadt). W 1903 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 80 we Lwowie. W latach 1907–1909 był przydzielony ze swojego pułku do Komendy 11 Korpusu we Lwowie. W 1910 został wyznaczony na stanowisko komendanta kadry batalionu zapasowego, a w następnym roku został przesunięty na stanowisko komendanta Okręgu Uzupełnień Złoczów. Na tym stanowisku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta (starszeństwo z 1 września 1882), kadeta-zastępcy oficera (1884), porucznika (starszeństwo z 1 listopada 1886), nadporucznika (starszeństwo z 1 maja 1890), kapitana 2. klasy (starszeństwo z 1 maja 1898), kapitana 1.