Podobnie jak jego ojciec, prowadził karierę wojskową. Po opuszczeniu wojska 19 kwietnia 1845 został powołany do Izby Parów, gdzie głosował wraz ze zwolennikami rządu Ludwika Filipa.
Został kawalerem Orderu Złotego Runa w 1838 r., a 30 czerwca 1867 r. oficerem Legii Honorowej jako członek jury Wystawy Powszechnejhttps://www.assemblee-nationale.fr/histoire/biographies/1789-1889/Tome_5/TALLEYRAND-PERIGORD_TARTE.PDF. Został kawalerem pruskiego Orderu Czarnego Orła w dniu 12 marca 1891 r.
Książę Żagania W 1862 po śmierci matki Doroty de Talleyrand-Périgord Ludwik został księciem żagańskim.
Książę Napoleon z rodziną dzielił swoje życie między Valençay, Berlinem a Żaganiem. W stolicy księstwa żagańskiego wspierał lokalne inicjatywy, które zapoczątkowała matka, Dorota. Jak też wspierał władzę miasta. Podejmował działania upiększające park książęcy, który zaliczał się wówczas do jednych z najlepszych w Niemczech porównywany był z parkiem Sanssouc. Książę zaprojektował na nowo Ogród Holenderski przy oranżerii, który nazywany był odtąd Ogrodem Ludwika. Przed fasadą oranżerii ustawiono na postumentach kopię posągu Merkurego autorstwa Giovanniego da Bolonga oraz kopię Hebe Antonia Canowvy. W parku usytuowano też inne wolnostojące rzeźby;