ESSA-3 (ang. Enviromental Science Services Administration 3) – amerykański satelita meteorologiczny, który został opracowany w oparciu o projekt satelitów typu TIROS i kontynuował ich misję dostarczania zdjęć telewizyjnych całej dziennej półkuli Ziemi. Satelita mierzył także poziom energii słonecznej odbijanej od Ziemi.
Budowa i działanie thumb|left|100px|Rakieta Thor Delta E z satelitą ESSA-3, na stanowisku startowym thumb|left|150px|Huragan Inez u wybrzeży Bahamów sfotografowany przez satelitę ESSA-3, 3 października 1966 roku Szkielet satelity wykonano z aluminium i stali nierdzewnej. Kadłub miał kształt graniastosłupa o podstawie osiemnastokątnej. Energii satelicie dostarczało 12 tysięcy ogniw fotowoltaicznych o wymiarach 1x2 cm rozmieszczonych na jego bokach, które służyły do ładowania 21 akumulatorów NiCd. Stabilizację na orbicie zapewniał ruch obrotowy o prędkości 9,2 obrotu na minutę, utrzymywany przez magnetyczny system kontroli położenia (Magnetic Attitude Spin Coil, MASC). Jego układem wykonawczym była cewka, a konieczny dla kontroli pozycji moment obrotowy wytwarzała interakcja ziemskiego pola magnetycznego z polem magnetycznym (prądem) zaindukowanym w statku.