W roku 1889 przy ulicy Glinianej 47/49 otwarty został dom wychowawczy dla osieroconych dzieci imienia Maryi Wspomożycielki (Mariahilf). Placówka powstała z inicjatywy i fundacji hrabiny Eleonory Stolberg. Zakupiono tu działkę i zbudowano dom z przylegającym niewielkim kościółkiem pod tym samym wezwaniem. Patronat nad domem sprawował wrocławski biskup Georg Kopp. Współcześnie budynek nie istnieje.

Innym historycznym już obiektem przy ulicy Glinianej był budynek, stanowiący własność Katedry Wrocławskiej, w którym mieściła się szkoła prac ręcznych i zabaw. W 1918 r. budynek przeznaczono na ochronkę i sierociniec prowadzony przez siostry od św. Wincentego, a od lat 30. XX wieku działający już jako państwowy. Ten budynek również nie istnieje.

Zachował się natomiast budynek przy ulicy Glinianej 22. Został on zbudowany w 1890 r. z fundacji hrabiny Anny von Saurma-Jeltsch, a przeznaczono go na szpital dziecięcy imienia św. Anny prowadzony i utrzymywany przez Śląskie Stowarzyszenie Rycerzy Maltańskich. Po zakończeniu I wojny światowej placówkę przekształcono na szpital ogólny, a po II wojnie światowej do lat 70. XX wieku prowadzono tu szpital kobiecy.