W wyniku tych działań znaczna część zabudowy uległa zniszczeniu, choć niektórzy autorzy publikacji wskazują, że w tym rejonie miasta bardzo dużo zniszczeń było wynikiem podpaleń dokonanych przez żołnierzy Armii Radzieckiej dokonanych po zdobyciu tego obszaru, w szczególności przy ulicy Glinianej wzniecono pożar trwający od 11 maja 1945 r. Zniszczeniu uległa także szkoła, która istniała u zbiegu ulicy Glinianej i Wapiennej.
Odbudowę i nową zabudowę w tej części miasta rozpoczęto w latach 50. XX wieku i kontynuowano w latach 60. XX wieku w ramach budowy osiedla mieszkaniowego „Huby”. Na północ od ulicy Kamiennej, gdzie część zabudowy została zachowana, w ramach budowy osiedla Huby, oprócz typowych bloków wolnostojących z prefabrykatów, budowano także budynki w zabudowie plombowej. W 1960 r. oddano pierwszych 488 mieszkań przy ulicach Glinianej, Borowskiej i Łódzkiej. Od 1948 r. aż do lat 60. XX wieku sukcesywnie trwały prace nad obudową kościoła św. Henryka, który wyszedł z działań wojennych zniszczony w około 60 procentach. Później od początku lat 70. XX wieku prowadzono budowę nowej plebanii przy kościele św. Henryka, którą zakończono w 1975 r. Zabudowę ulicy uzupełniają budynki współczesne z lat 90. XX wieku i późniejszych. Między innymi przy skrzyżowaniu z ulicą Ślężną po stronie południowej ulicy Glinianej od 2011 r.