Około 1861 został odznaczony pruskim Orderem Orła Czerwonego III klasy.

W ostatnim okresie życia otrzymywał anonimowe listy z groźbami śmierci. Około 14 dni przed śmiercią miał otrzymać list – rzekomo od tajnego polskiego Rządu Narodowego – informujący o wydaniu na niego wyroku śmierci (list o takiej samej treści miał otrzymać też wiceprezydent lwowskiego sądu karnego Carl Pohlberg). Wieczorem 28 października 1863 wyszedł z biura Sądu Karnego, mieszczącego się na Przedmieściu Halickim. Po wyjściu z kancelarii udał się sam drogą przez plantacje, mijając kawiarnię wiedeńską, budynki urzędowe C. K. Krajowej Dyrekcji Skarbu, kościół jezuitów do placu Teatralnego, gdzie mieścił się jego dom. Przechodząc przez opustoszały plac Castrum (wzgl. KastrumNa placu Castrum w późniejszych latach powstała szkoła im. Mickiewicza.) nieopodal Rynku znajdował się w miejscu naprzeciw zabudowań Dyrekcji Policji i w pobliżu swojego mieszkania. Na środku placu podeszło do niego dwóch mężczyzn, z których jeden poprosił go najprawdopodobniej o ogień do papierosa, po czym Kuczyński podał mu swoje cygaro, a wtedy drugi dźgnął go sztyletem w plecy. Ugodzony pod żebrem radca obficie krwawiąc zdołał zrobić jeszcze kilka kroków krzycząc „Ratujcie!