Szpital na swoje czas był jednym z najnowocześniejszych zakładów – posiadał około 100 łóżek i działały w nim oddziały: chirurgiczny, chorób zakaźnych, wewnętrzny i ginekologiczny. Dnia 1 lipca 1919 roku przy szpitalu powstała placówka zakonna sióstr Maryi Niepokalanej. W latach międzywojennych dalej działał w gmachu szpital zakładowy dla pracowników pobliskich kopalń i hut. W 1937 roku w Szpitalu Hutniczym Spółki Giesche pracę rozpoczął Edmund Gryglewicz, który objął stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych.
Po II wojnie światowej szpital został znacjonalizowany i przekształcony na Szpital Miejski nr 7. W 1947 roku opuściły go siostry Maryi Niepokalanej, a w ich miejsce posługę zaczęły siostry boromeuszki, które otworzyły w szpitalu kaplicę. W latach 1974–1975 za zabytkowym gmachem szpitala postawiono według koncepcji Biura Projektów Służby Zdrowia w Katowicach obecny budynek Centrum Psychiatrii w Katowicach im. dr. Krzysztofa Czumy.