Stan splątany – rodzaj skorelowanego stanu kwantowego dwóch lub więcej układów kwantowych. Ma on niemożliwą w fizyce klasycznej cechę polegającą na tym, że stan całego układu jest lepiej określony niż stan jego części. Splątanie kwantowe może dotyczyć próżni kwantowej albo funkcji falowej pojedynczej cząstki lub większej ich liczbySplątanie kwantowe może występować również w stanie kwantowym z nieustaloną liczbą cząstek, tzn. w przypadku superpozycji różnych stanów Focka, zob. . Możliwe jest również splątanie kwantowe pomiędzy układami, które nie istnieją w tym samym czasieDotyczy to także stanu próżni kwantowej: Extraction of timelike entanglement from the quantum vacuum. Hipersplątanie to stan, w którym splątany jest więcej niż jeden stopień swobody. Splątanie przeważnie jest przykładem zjawiska nielokalnego w mechanice kwantowej, jednak istnieje zarówno splątanie lokalne, jak i nielokalne zjawiska niebędące splątaniem. Samo istnienie splątania przeważnie zależy od wybranego podziału stanu na składowe. Skala splątania jest wielkością zależną od układu odniesienia, gdyż sama liczba cząstek w danym obszarze jest zależna od układu odniesienia (zob. np.