Książę Kiedy 27 maja 1929 r. jego bratanek Howard Maurice de Talleyrand-Périgord, książę Żagania, popełnił samobójstwo Boson otrzymał po nim tytuł księcia żagańskiego. Księciem był aż do roku 1935, kiedy władze III Rzeszy skonfiskowały Żagań. Pomimo tego tytuł księcia dalej przysługiwał Bosonowi II, który piastował go do 9 maja 1952 r., następnie tytuł uzyskał jego kuzyn Helie de Talleyrand-Périgord de Pourtalès (1882-1968). 25 października 1937 r. na zawał serca umiera jego brat Hélie de Talleyrand-Périgord, książę de Talleyrand-Périgord, tytuł księcia de Talleyrand-Périgord spada wtedy na Bosona II, gdyż jedyny syn Hélie zmarł w 1929 r. Boson staje się Jego Najjaśniejszą Wysokością, Księciem de Talleyrand-Périgord i piastuje ten tytuł aż do śmierci w 1952. Po nacjonalizacji majątku przez władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (po II wojnie światowej), książę otrzymał odszkodowanie od rządu francuskiego, strona polska zaś przez lata przekazywała Francji ekwiwalent w postaci węgla, zgodnie z umową ratyfikowaną przez obie strony w 1948 r. W 1951 r. państwo polskie przyznało rekompensatę rodzinie Talleyrandów w wysokości 6 mln dolarów za upaństwowienie obszaru dawnego Księstwa ŻagańskiegoJournal du droit international, Volume 102, Librarie générale de droit et de jurisprudence, 1975, pages 817-822..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Boson II de Talleyrand-Périgord Valencay · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.