thumb|Prywatne i współdzielone jednoślady wykorzystywane do mikromobilności w Niemczech thumb|Rowerzyści w Danii thumb|Tunele z velostradą (autostradą dla rowerów) pod tradycyjną autostradą A15 w Holandii thumb|Współdzielony skuter elektryczny polskiego operatora Blinkee obsługujący hiszpańskie miasteczko Burjassot pod Walencją thumb|Rowerzystka z dziećmi w Japonii thumb|Współdzielone hulajnogi elektryczne w na tle środków transportu z napędem spalinowym
Mikromobilność – rodzaj transportu osobowego, głównie miejskiego i aglomeracyjnego, wykorzystujący lekkie urządzenia bez napędu spalinowego w celu realizacji codziennych potrzeb życiowych; obejmuje dowolne małe, wolnobieżne urządzenie transportowe napędzane przez człowieka lub elektryczne, którego używa się do dotarcia do i z miejsca docelowego, w tym: rowery, skutery, rowery elektryczne, hulajnogi elektryczne i inne małe, lekkie, kołowe środki transportu osobistego.
Charakterystyka Konceptualizacja zjawiska – istniejącego co najmniej od czasów masowego wykorzystywania rowerów w końcu XIX wieku do lat 70.