Polskim przykładem piedfortów mogą być szeląg elbląski Augusta III Sasa z 1763, szóstak gdański Augusta III Sasa z 1763 lub sasko-polska złotówka (1/6 talara) Augusta III Sasa z 1763 roku.
Zwyczaj dawania grubszych monet w prezencie zanikł w XVIII wieku. Jednak pod koniec XIX wieku mennica w Paryżu rozpoczęła ponowne wybijanie nowych piedfortów, ale już do celów kolekcjonerskich. Królewska Mennica Brytyjska powróciła do wybijania tego typu monet w latach 80. XX wieku w celu emisji niewielkiej liczby srebrnych monet kolekcjonerskich upamiętniających różne rocznice lub wprowadzenie nowego wzoru monety.
Współcześnie piedforty wybija się w srebrze, jednak zdarzają się emisje w złocie lub platynie. Ze względu na kruszec oraz większą wagę spowodowaną niestandardową grubością piedforty są kupowane jako walory inwestycyjne.
W 2017 roku Królewska Mennica Brytyjska wybiła jako piedforta złotego suwerena. W 2019 roku Królewska Mennica Brytyjska wyemitowała serię srebrnych piedfortów upamiętniającą 50 lat obiegu monety o nominale pięćdziesięciu pensów.
Z okazji 90. rocznicy urodzin królowej Elżbiety II na Gibraltarze wyemitowano jako złotego piedforta podwójnego suwerena.
Przypisy
Kategoria:Numizmatyka