Ekologia i zachowanie lewo|mały|Mewa pręgosterna zaatakowana przez sępnika różowogłowego|240px Mewy pręgosterne żyją na otwartym oceanie, w zatokach, dopływach rzek. Są uzależnione od prądu Humboldta i efektu El Niño, choć wolą przebywać blisko brzegu.
Gatunek wszystkożerny, preferuje padlinę, ryby, mięczaki i skorupiaki, chętnie też kradną pisklęta innych ptaków morskich oraz odpady. Wyrywają także pożywienie innym ptakom.
Ptaki te preferują gniazdować samotnie, na plażach i w zatokach często gniazduje do 100 par. Jedynym wyjątkiem jest kolonia na wyspie San Gallán, licząca tysiące osobników. Gniazdo to płytki dołek w glebie, wyścielony mchem lub innym materiałem roślinnym, w którym samica składa od 1 do 3 oliwkowych jaj z brązowym plamkowaniem. Oboje rodzice opiekują się wylęgiem.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę pręgosterną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, według szacunków, mieści się w przedziale 1000 – 10 000 osobników, a jej trend uznaje się za rosnący. Wcześniej gatunkowi zagrażali ludzie, którzy zbierali odchody ptaków jako nawóz dla roślin, znany jako guano, przez co niepotrzebnie płoszono ptaki.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mewowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1829 roku