Wałczyk szpilkowiec (Magdalis phlegmatica) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Mesoptiliinae. Zamieszkuje Europę, Zakaukazie i Syberię. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami świerku pospolitego i sosny pospolitej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 roku przez Johanna Friedricha Wilhelma Herbsta pod nazwą Curculio phlegmaticus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 5,8 mm. Wierzch ciała ma w całości ciemnoniebieski lub ciemnozielony, rzadko czarny, zaś trzonki i biczyki czułków, a rzadko też stopy ciemnobrunatne; reszta ciała jest czarna. Stożkowata głowa ma mocno wypukłe, prawie stożkowate oczy. Ryjek jest dłuższy od głowy, zakrzywiony. Przedplecze zazwyczaj jest dłuższe niż szersze, gęsto punktowane, na przedzie przewężone. Boki przedplecza od przewężenia lekko rozszerzają się ku wyciągniętym w tył i słabo odgiętym na zewnątrz kątom tylnym. Tarczka jest dość duża, w przedniej części pochylona w dół, w tylnej leżąca na poziomie pokryw. Pokrywy są trochę szersze od nasady przedplecza, wydłużone i dość mocno ku tyłowi rozszerzone. Rzędy mają niewgłębione, gęsto i prostokątnie punktowane, zaś międzyrzędy z jednym lub dwoma szeregami grubych, gęsto rozmieszczonych punktów i marszczeniem między nimi. Odnóża przedniej pary stykają się biodrami.