Na przełomie 1918/19 r. wziął udział w powstaniu wielkopolskim. Jako dowódca kompanii karabinów maszynowych 29 Pułku Strzelców Kaniowskich ze Szczypiorna brał udział w walkach na ziemi krotoszyńskiej. W nocy z 30 na 31 grudnia 1918 r. dowodzona przez niego kompania brała udział w zdobyciu Skalmierzyc. Później jego oddział wszedł w skład załogi pociągu pancernego Poznańczyk. 31 grudnia Poznańczyk uczestniczył w walkach o Ostrów Wielkopolski. 1 stycznia oddział Jana Szlagowskiego przy wsparciu załogi pociągu pancernego zdobył dworzec w Krotoszynie, a następnie pozostałe strategiczne obiekty w mieście.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego 1 czerwca 1919 r. uzyskał stopień kapitana. Po wojnie przeniesiony do rezerwy 57 Pułku Piechoty. W 1921 r. ukończył kurs dowódców baonów. W okresie dwudziestolecia międzywojennego pracował jako księgowy i urzędnik w Poznaniu. Co najmniej od 1932 r. był pełnomocnikiem i urzędnikiem Poznańskiego Banku Ziemstwa Kredytowego.