Lejkownik pępówkowaty (Pseudoclitocybe obbata (Fr.) Singer) – gatunek grzybów z rodziny lejkownikowatych (Pseudoclitocybaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pseudoclitocybe, Pseudoclitocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1838 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus obbata. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1961 r. Rolf Singer. Synonimy: Agaricus obbatus Fr. 1838 Cantharellula obbata (Fr.) Bousset 1939 Clitocybe obbata (Fr.) Quél. 1872 Omphalia obbata (Fr.) Kühner & Romagn. 1953 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia Kapelusz Średnica do 35 mm, pępkowaty z pofałdowanym brzegiem, delikatnie prążkowany na brzegu. Powierzchnia lekko błyszcząca, brązowoczarna, w stanie suchym znacznie blednąca. Trzon Wysokość do 50 mm, grubość 6 mm, cylindryczny, słabo prążkowany na przedłużeniu blaszek. Blaszki Średnio gęste, przyrośnięte do lekko zbiegających, szare. Miąższ Bez zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki bezbarwne, w odczynniku Melzera silnie amyloidalne, szerokoeliptyczne (6,65) 7,73–8,96–10,21(12,24) x (5,71) 5,85–6,48–7,20(7,48) μm, Qav = 1,36. Podstawki 30–40 μm, 4-zarodnikowe. Brak cystyd.