W polityce wewnętrznej odniósł również liczne sukcesy. Po zdobyciu Sewilli do tego miasta przeniósł stolicę swojego państwa. Utworzył radę królewską złożoną z 12 zaufanych doradców. Posiadł duże zasługi na polu prawodawstwa, w tym zapoczątkował prace nad kodeksem, które ukończył syn Alfons. Popierał rozwój nauki i sztuki, był hojnym sponsorem uniwersytetów w Salamance, Walencji i Valladolid.
Zmarł podczas przygotowań do ekspedycji przeciwko północnoafrykańskim Arabom. Jego ciało spoczęło w grobowcu w katedrze sewilskiej, w odrębnej kaplicy królewskiej.
31 maja 1655 jego kult zatwierdził papież Aleksander VII. Kanonizowany został przez papieża Klemensa X w 1671 roku i tym samym stał się pierwszym królem hiszpańskim wyniesionym na ołtarze.
Zobacz też święci i błogosławieni Kościoła katolickiego wstawiennictwo świętych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańscy święci franciszkańscy Kategoria:Władcy Kastylii i Leónu Kategoria:Tercjarze franciszkańscy (biografie) Kategoria:Urodzeni w 1199 Kategoria:Zmarli w 1252 Kategoria:Beatyfikowani przez Aleksandra VII Kategoria:Kanonizowani przez Klemensa X