W 1930 roku do kościoła parafialnego dobudowano 30-metrową wieżę, a sam kościół znacznie powiększono. Konsekracja po remoncie odbyła się w Niedzielę Palmową w 1931 roku. Podczas II wojny światowej na płaskim dachu wieży wzniesiono niewielki punkt obserwacyjny w celu namierzania samolotów. Budynek przetrwał naloty wojenne wraz z sąsiednią plebanią – jedyną szkodą były wybite szyby w oknach. W 1964 z terytorium parafii wydzielono parafię św. Alberta Wielkiego.
6 września 1969 jest symboliczną datą rozpoczęcia remontu kościoła, gdyż w tym dniu odbyło się pierwsze nabożeństwo w domu młodzieżowym, a nie w świątyni parafialnej. 18 grudnia 1971 biskup Essen Franz Hengsbach poświęcił nowy ołtarz główny i odprawił pierwsze nabożeństwo po remoncie. W styczniu 1972 przebudowano organy. 8 grudnia 1975 w kościele umieszczono i poświęcono XVII-wieczną figurę Madonny. 26 listopada parafia znowu uległa zmniejszeniu, gdyż wydzielono parafię św. Marcina. W maju, czerwcu i lipcu 1981 wyremontowano dach kościoła i przemalowano wnętrze. 30 sierpnia 1981 do kościoła nabyto barokową figurę św. Jana Chrzciciela.