Poniżej oka w kierunku dzioba biała plamka. Szaroczarne nogi. Samce odróżniają się od ziarnojadków dwuobrożnych białym, a nie czarnym gardłem i nieco jaśniejszym brzuchem. Samica jest głównie płowobrązowa, z nieco jaśniejszym brzuchem i ciemnymi, płowymi skrzydłami o jaśniejszych obrzeżach lotek. Brzuch białawy, nogi śniade. Tęczówki czarne z szarymi lub szarobrązowymi powiekami. Młode osobniki są podobne do samic. Długość ciała 11 cm, masa ciała 9,7 g.
Zasięg występowania Ziarnojadek białogardły występuje na terenach położonych na wysokości od 40 do 1200 m n.p.m. Występuje w północno-wschodniej Brazylii od stanu Piauí poprzez Pernambuco do Bahia. Jest gatunkiem osiadłym. Zasięg jego występowania według szacunków organizacji BirdLife International zajmuje około 944 tysięcy km².
Ekologia Jego głównym habitatem są formacja roślinna Caatinga, szczególnie w pobliżu bardziej wilgotnych miejsc, oraz obrzeża suchych lasów. Spotykany jest w stadach z innymi ziarnojadkami.
Rozmnażanie Ziarnojadek białogardły ma do czterech lęgów w roku. Gniazda są umieszczone na krzewach dosyć blisko ziemi. Są budowane z suchych korzonków traw i pajęczych sieci. W czasie lęgu samica składa 2–3 jaja.