miejsce w wadze półciężkiej w Pucharze Świata w 1987 w Belgradzie po przegranej w finale z Jurijem Waulinem z ZSRR.
Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu zdobył brązowy medal w kategorii półciężkiej, po wygraniu trzech walk i przegranej walkowerem w półfinale z Nurmagomiedem Szanawazowem z ZSRR.
Škaro był również mistrzem krajów bałkańskich w wadze średniej w 1982 i brązowym medalistą w wadze lekkośredniej (do 71 kg) w 1979. Był mistrzem Jugosławii w wadze średniej w 1980 oraz w wadze półciężkiej w 1986 i 1987, a także wicemistrzem w wadze średniej w 1983.
Działalność polityczna W 1995 został wybrany do Zgromadzenia Chorwackiego z ramienia Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ). Sprawował mandat posła do 2000.
Przypisy
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Chorwaccy bokserzy Kategoria:Jugosłowiańscy bokserzy Kategoria:Jugosłowiańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Chorwackiego Kategoria:Politycy Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagrzebiu Kategoria:Urodzeni w 1959