thumb|Należące do Scouting Squadron Six Dauntlessy SBD-2 nad macierzystym lotniskowcem USS „Enterprise” w październiku 1941 roku Podstawowym wyposażeniem Scouting Squadron Six był wówczas SBC-3 HelldiverEdward Stafford: The Big E, s. 18. Te ostatnie, od 6 maja 1938 roku były już jednak częściowo zastępowane w marynarce nowocześniejszymi Northrop BT-1Phil Listemann: Northrop BT-1, s. 6-7. W przededniu wojny VS-6 miała już jednak 18 bombowców nurkujących Douglas SBD DauntlessPhil Listemann: Northrop BT-1, s. 6-7. Początkowo były to Dauntlessy w wersji SBD-2, te jednak niemal natychmiast zaczęły być zastępowane przez model SBD-3 – pierwszą w pełni combat ready odmianę Dauntlessa, z samouszczelniającymi się zbiornikami paliwa i opancerzeniem kokpituDavid Doyle: SBD Dauntless, s. 46. W rezultacie, w grudniu 1941 roku VS-6 miała 18 SBD-2 i SBD-3Janowicz, K., Zbiegniewski, A.,: Douglas SBD Dauntless, s. 23-27. Podobnie jak inne eskadry, VS-6 miała jednak trzy dodatkowe maszyny w rezerwie, w razie konieczności natychmiastowego – z powodu awarii lub uszkodzenia – zastąpienia któregoś z samolotów wyznaczonych do lotuNorman Kleiss: Never Call Me a Hero, s. 81-82.
Tuż przed rozpoczęciem wojny z Japonią VS-6 podzielona była na trzy sekcje, po pięć samolotów w każdej, dowodzona zaś była dowodzona była przez Lt. Cmdr.