Po II wojnie światowej Budowę linii do Peqinu wznowiono z pomocą Jugosławii, po tym, jak w lipcu 1946 r. zawarto dwustronne porozumienie między Albanią a tym krajem. W zamian za udzielone kredyty i pomoc ekspertów, Albania miała dostarczać Jugosławii towary. Jugosłowianie byli zainteresowani importem ropy naftowej drogą kolejową z Kuçovy do Adriatyku. Jugosławia dostarczyła Albanii materiały niezbędne do dokończenia budowy linii i jej eksploatacji, w tym lokomotywy (dwie typu SHS 20 i jedną lokomotywę-cysternę z 1911 r. produkcji Hohenzollern) oraz 69 wagonów należących wcześniej do Jugoslovenskich Državnych Železnic i 24 kilometry szyn. Związek Radziecki przekazał z kolei Albanii cztery lokomotywy parowe typu BBÖ 270 z AustriiMölter, s. 50–58..
Prace budowlane rozpoczęto 1 maja 1947 r. Szybkie zakończenie budowy było możliwe dzięki pracom wykonanym w czasie włoskiej okupacji. Na budowie linii pracowało 30 000 ochotników, pracujących w zamian za podstawowe produkty spożywczeGürsch, s. 78.. Wielu z nich było nastolatkami, dlatego też linię nazywano „koleją