Trechispora mollusca rozpoznaje się głównie po małych zarodnikach, braku ciał pęcherzykowych, dużych nabrzmieniach w strzępkach subikulum i małych druzowatych kryształach, takich jak te obserwowane u Skeletocutis (szkieletnica).
Występowanie i siedlisko Jest rozprzestrzeniony na całym świecie. W Europie jest rozprzestrzeniony na całym obszarze z wyjątkiem części południowo-wschodniej. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów Polski przytacza 6 stanowisk i umieszcza go na liście gatunków rzadkich w kategorii R – gatunki potencjalnie zagrożone z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Bardziej aktualne, zweryfikowane stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich, wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Rozwija się na martwym drewnie. W Polsce notowany na drewnie olszy, sosny, świerka i buka, występuje jednak także na drewnie wielu innych gatunków drzew liściastych; klon, brzoza, leszczyna, buk, topola, dąb, robinia, wierzba, jarząb. Notowany także na martwych owocnikach hubiaka pospolitego i czyreni. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Trechisporales