Wiechcica wielbłądka, wiechetka wielbłądka, wielbłądka wiechcica (Ptilodon capucina) – gatunek motyla z rodziny garbatkowatych. Zamieszkuje niemal całą Palearktykę. Osobniki dorosłe są aktywne nocą.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza na łamach dziesiątego wydania Systema Naturae. Linneusz użył dlań dwóch nazw: Phalaena capucina i Phalaena camelina, z których ważna jest ta pierwsza. W 1822 roku Jacob Hübner umieścił ten gatunek jako typowy nowego rodzaju Ptilodon. W 1828 roku James Francis Stephens wyznaczył synonimiczną nazwę Phalaena camelina typem rodzaju Lophopteryx.
Morfologia thumb|left|Imago w pozycji spoczynkowej z dobrze widocznym białym zwieńczeniem czuba na tułowiu thumb|left|150px|Brodawkowate wyrostki na 11 segmencie ciała gąsienicy thumb|left|Przykład ciemno ubarwionej gąsienicy Motyl o krępym ciele i rozpiętości skrzydeł sięgającej od 40 do 45 mm. Głowa jest zaopatrzona w skąpo owłosione oczy złożone, krótkie głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona jest przyoczek. Czułki osiągają niewiele ponad ⅓ długości przedniego skrzydła i wykazują dymorfizm płciowy w budowie, będąc piłkowanymi i orzęsionymi u samca, zaś cienkimi i ząbkowanymi u samicy. Włosowate łuski tułowia formują sterczący pionowo czub pośrodku grzbietu.