Wacław Karol Piątkowski (ur. 28 września 1920 w Strzelnie, zm. 24 listopada 2013 w Warszawie) – polski menedżer, działacz partyjny, ambasador Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Republice Federalnej Niemiec (1972–1978).
Życiorys W 1939 zdał maturę w szkole przy Korpusie Kadetów w Rawiczu. Uczestniczył w obronie Warszawy we wrześniu 1939. Po klęsce wrócił do Strzelna. W listopadzie 1939 został aresztowany i osadzony w obozie przejściowym w Szczeglinie, skąd uciekł. Przedostał się następnie do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie były jego matka i siostra. Zamieszkali w Garwolinie wraz z resztą wysiedlonej rodziny. Wacław pracował w młynie wodnym. Jako członek Armii Krajowej brał udział w wysadzeniu w powietrze kilku niemieckich pociągów jadących z zaopatrzeniem na front wschodni. Na początku 1944 udało mu się uciec z młyna, który Niemcy otoczyli, aby go schwytać. Dołączył do Batalionów Chłopskich, z którymi ukrywał się w lasach w rejonie Siedlec. Po wkroczeniu Armii Czerwonej zgłosił się na ochotnika do Ludowego Wojska Polskiego. Wziął udział w zdobyciu Berlina. II wojnę światową zakończył w stopniu sierżanta.