System rozgrywek W sezonie tym przeprowadzono reformę rozgrywek, a akces do nich zgłosiło dwadzieścia osiem klubów, które zostały podzielone na cztery siedmiozespołowe grupy – ogólnokrajową i trzy regionalne. Do pierwszej zaliczono po trzy czołowe zespoły z obu grup poprzedniej edycji oraz zwycięzców dwóch barażów dla zespołów z miejsc 4–5. Pozostałe kluby przystępujące do rozgrywek – zarówno występujące poprzednio, jak i nowe – przydzielono według klucza geograficznego do trzech pozostałych grup.
Rozgrywki ligowe zostały zaplanowane do rozegrania w pierwszej fazie systemem kołowym według modelu dwurundowego w okresie jesień-wiosna, a druga faza rozgrywek obejmować miała mecze systemem pucharowym o mistrzostwo kraju. Do półfinału bezpośrednio awansował zwycięzca grupy ogólnokrajowej, zaś o pozostałe trzy miejsca rywalizowały drużyny z miejsc drugiego do czwartego tej grupy oraz triumfatorzy trzech regionalnych grup. Zwycięzcy półfinałów mieli się zmierzyć w rozegranym na neutralnym stadionie finale wyłaniającym mistrza kraju.
Zaplanowano również system awansów i spadków – dwie najsłabsze drużyny grupy ogólnokrajowej miały zostać po tym sezonie relegowane, zaś ich miejsce zajęliby zwycięzcy grup regionalnych, tak aby w kolejnej edycji grupa ogólnokrajowa liczyła osiem zespołów.