Roman Hordyński, ps. Ryszard (ur. 9 sierpnia 1924 w Bydgoszczy, zm. 27 lipca 1986 w Sopocie) – polski architekt, prezes Stowarzyszenia Architektów Polskich (1985–1986).
Życiorys W 1944 zdał konspiracyjnie maturę w Warszawie. Był także absolwentem Szkoły Piechoty Rezerwy Agricola. W powstaniu warszawskim w stopniu kaprala podchorążego walczył w 3 kompanii „Giewonta” batalionu „Zośka” AK, został ranny. Po powstaniu był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Flossenbürg.
Po II wojnie światowej mieszkał w Sopocie. W 1952 uzyskał tytuł magistra inżyniera architekta na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. W latach 1954–1978 pracował w biurze projektów „Miastoprojekt” w Gdańsku, 1978–1984 – w Zakładzie Projektowania i Usług Inwestycyjnych „Inwestprojekt”, od 1984 – w spółdzielni pracy „Zespół Autorskich Pracowni Architektonicznych”. Był głównym projektantem planu odbudowy gdańskiego Starego Miasta (1956–1960), współprojektantem dzielnicy Stare Przedmieście (1961), osiedli Pomorska I i Wejhera (1960–1970), osiedla Żabianka (1965–1978) i dzielnicy Zaspa (1968), zaś poza Gdańskiem: Starogardu Południe (1958), Starego Miasta w Elblągu (1959) i Przylesia w Sopocie (1968–1970). Za projekt Starego Przedmieścia otrzymał nagrodę przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury.