Sformowano 25 kompanii telegraficznych dla wielkich jednostek piechoty. W strukturze pułku piechoty funkcjonował pluton telefoniczny w składzie: 1 oficer, 33 podoficerów i 120 szeregowców. Dla potrzeb jazdy sformowano 9 brygadowych kompanii telegraficznych w składzie 4 oficerów, 145 podoficerów i szeregowców, 71 koni i 16 wozów. W etacie brygady znajdował się też pluton radiotelegraficzny o stanie etatowym 1 oficer, 58 podoficerów i szeregowców, 72 konie i 12 wozów. W artylerii na szczeblu brygady znajdowała się kompania telefoniczna i kompania pomiarów podsłuchowych, a na szczeblu pułku artylerii zgodnie z etatem plutony telefoniczny i pomiarów podsłuchowych.
W sztabach dywizji koordynatorem działań pododdziałów łączności był referent łączności, a w sztabie brygady piechoty – oficer łączności. Sformowano też ponadto 10 kompanii telegraficznych ciężkich i tyleż kompanii telegraficznych parkowych dla dowództw związków operacyjnych. W odwodzie Naczelnego Dowództwa WP znajdowały się też kompanie telegraficzne budowlane. W styczniu 1920 ND WP dysponowało 5 stacjonarnymi radiostacjami. Rozmieszczone były w Warszawie, Toruniu, Krakowie, Poznaniu i Lwowie. Wspierało je 25 radiostacji polowych przy sztabach związków operacyjnych i taktycznych piechoty oraz jazdy.