Równocześnie pełnił obowiązki dyrektora Szkoły Muzycznej w Gdyni (w roku szkolnym 1951/52) i dyrektora Państwowego Liceum Muzycznego w Sopocie (1952–1956).

Pełnił też mandat radnego Sopotu (1945–1949 i 1961–1964, przewodniczył wtedy Komisji Kultury MRN), był także członkiem Komisji Kultury KW PZPR w Gdańsku.

Jako rektor zadbał o pozyskanie pomieszczeń dla uczelni w gmachu gdańskich szkół muzycznych. Wygłosił ponad 700 prelekcji i napisał ponad 400 artykułów i recenzji muzycznych. W dziedzinie muzykologii zapisał się odnalezieniem, opracowaniem i przygotowaniem wykonania estradowego Magnificat na sola, chór i orkiestrę Marcina Żebrowskiego i kantaty Wstań, Gdańsku Johanna Balthasara Christiana Freislicha na 300 rocznicę wypędzenia Krzyżaków z Gdańska w 1754. Doprowadził także do wydania innych dzieł Żebrowskiego przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Był współredaktorem m.in. miesięczników „Muzyka w Szkole” i „Lutnia”, współpracował w kolegiach redakcyjnych „Poradnika Muzycznego” i „Wychowania Muzycznego w Szkole”. Autor książki Metodyka nauczania śpiewu (1930).

Występował jako solista w Filharmonii Bałtyckiej. Kilkakrotnie zasiadał w jury międzynarodowych festiwali piosenki w Sopocie.

W 1987 r. został członkiem honorowym Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.