W związku z jego znaczną aktywnością oraz mobilnością, powstały grupy jego zwolenników w Grodnie, Jekaterynosławiu, Odessie, Wilnie, Warszawie, Kijowie, Jelizawietgradzie i Mikołajowie. Także w 1905 w Genewie wydał pierwszy i jedyny numer czasopisma „Czornoje Znamia”. Na jego łamach namawiał robotników, chłopów, lumpenproletariat i rzemieślników do poprawy warunków życia poprzez stosowanie przemocy wobec rządu. Uważał, że walka klasowa powinna obejmować przede wszystkim strajki i ataki na własność. W 1906 został członkiem redakcji ukazującej się w Jekataterynowsławiu gazety „Butnar”. W tym samym roku planował przeprowadzić zamach wraz z warszawską bojówką PPS na generalnego gubernatora Gieorgija Skałona, do którego jednak ostatecznie nie doszło. W 1907 jako przywódca kijowskich czarnoznamieńców został wybrany na delegata Międzynarodowego Kongresu Anarchistycznego w Amsterdamie, na który nie dotarł, gdyż 15 czerwca 1907 został aresztowany i osadzony w więzieniu łukjanowskim.