Tamże w 1985 po przedłożeniu rozprawy Nauka posoborowych synodów europejskich o człowieku uzyskał habilitację w zakresie teologii dogmatycznej.
Pracował jako wikariusz w parafiach: Świętej Rodziny w Gdańsku (1952–1953), Podwyższenia Krzyża Świętego w Gdańsku (1953), św. Mikołaja w Wielu (1953), Przemienienia Pańskiego w Nowym Dworze Gdańskim (1953), Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Sopocie (1953–1957 i 1960–1961), katedralnej Trójcy Świętej w Gdańsku (1957–1958). W międzyczasie w 1953 za odmowę współpracy w ruchu księży patriotów władze administracyjne nałożyły na niego nakaz opuszczenia Gdańska i strefy nadgranicznej. W latach 1964–1966 pełnił funkcję administratora parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Stegnie. Przeniesiony do parafii św. Antoniego w Gdańsku zajmował stanowiska: wikariusza adiutora (1966–1968), administratora (1968–1969) i proboszcza (1969–1985).