Jerzy Szyndler następnie występował kolejno w sezonach: 1922/23 w łódzkim Teatrze Miejskim, 1923/24 i 1924/25 w poznańskim Teatrze Nowym, 1925/26 w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Warszawie, 1926-30 we lwowskim Teatrze Miejskim, 1930/31 i 1931/ 32 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, 1932/33 i 1933/34 ponownie w łódzkim Teatrze Miejskim, 1934/35 w Teatrze Miejskim w Toruniu, 1935/36 i 1936/37 w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, 1937/38 w ponownie lwowskim Teatrze Miejskim, 1938/39 w poznańskim Teatrze Polskim.

Jako reżyser zaczął pracować już podczas sezonu 1921/22 w Toru­niu, gdzie jako pomocnik reżysera – którym był Mieczysław Szpakiewicz – pomagał przy wystawianiu Balladyny. Następnie karierę reżyserską kontynuował we Lwowa, Poznania, Łodzi i Bydgoszczy. Reżyserował m.in. Sprawę Jakubow­skiego (1930), Pannę Maliczewską i "Wesele" (1932), Most (1935), Orfeusza w piekle, Balladynę, Zburzenie Jerozolimy (1936), Spazmy modne (1938). Dużą popularnością cieszyła się wyreżyserowana przez niego inscenizacja Wesela Stanisława Wyspiańskiego.

Pisał artykuły na temat teatru m.in. do „Sceny Polskiej” i „Kuriera Porannego”.