Ulica Szwedzka – ulica w warszawskiej dzielnicy Praga-Północ.
Historia Ulica została przeprowadzona po 1861 jako jedna z ulic rozbudowującej się Nowej Pragi. W 1876 istniała już na odcinku do obecnej ul. Kowieńskiej; nosiła wtedy nazwę Górna. W 1889 (według innego źródła w 1891) wraz z Nową Pragą została włączona do Warszawy. Wtedy też zmieniono jej nazwę na Szwedzka, gdyż w Warszawie istniała już ulica Górna. Nowa nazwa mogła mieć związek ze znajdującym się na pobliskim Targówku piaszczystymi wzgórzami, na których w lipcu 1656, w czasie potopu szwedzkiego, stoczono bitwę pod Warszawą. Wzgórza te były nazywane przez miejscową ludność „górami szwedzkimi”.
W II połowie XIX wieku przy Szwedzkiej zaczęły powstawać zakłady przemysłowe, które zajęły prawie całą parzystą (wschodnią) stronę ulicy. Przyczyniła się do tego łatwość doprowadzenia tam bocznic kolejowych. W 1879 między ulicami Górną (Szwedzką), Nowopraską (późniejszą ul. Stalową) oraz torami kolei petersburskiej i obwodowej została uruchomiona Warszawska Fabryka Stali. W 1896 przy ulicy rozpoczęło działalność Towarzystwo Akcyjne Fabryki Produktów Chemicznych „Praga”, a w 1899 Towarzystwo Akcyjne Fabryki Lamp – Bracia Brünner, Hugo Schneider i R. Ditmar. W 1926 właścicielem „Pragi” został niemiecki koncern Schicht, który rozbudował zakład.