Mimo że Sumatra i Borneo dzielą historię pod względem biogeograficznym i ostatnio rozdzieliły się 10–12 tysięcy lat temu, to różnice w faunie kształtowały się podczas znacznie dawniejszych okresów odseparowania tych wysp od siebie. Na Bangka u południowo-wschodniego wybrzeża Sumatry występują kiśćce ogniste L. i. ignita. Jedna z hipotez mówi o wprowadzeniu ich tam przez podróżników z Borneo, a dalej na Sumatrę przedostały się za pośrednictwem ludzi lub same. Ma za tym przemawiać brak kiśćców na Belitung, wyspie na wschód od Bangka. Belitung ma jednak znacznie bardziej płaskie ukształtowanie terenu, co mogło sprzyjać rozwojowi rolnictwa i wymarciu lokalnej populacji, jeśli w ogóle istniała. Według Wallace’a Bangka była oddzielona od Sumatry i Borneo, jeszcze zanim te wyspie oddzieliły się od siebie, mogą więc występować tam zwierzęta charakterystyczne dla obydwu. Stąd kiśćce ogniste albo naturalnie dotarły dalej, albo wprowadzili je tam ludzie, być może po przetrzebieniu lokalnej populacji kiśćców czerwonogrzbietych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kiściec ognisty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.