Na gzymsie, na zwieńczeniach łuków okien trzeciej kondygnacji umieszczono czaszki byków, tzw. bukraniony oraz spływy w kształcie brodatych kozłów. Natomiast na samym szczycie budynku w podstawie tympanonu, który wypełniał motyw słońca, umieszczono czaszkę kolejnego kozła. W podokienniku na drugim piętrze wśród ozdób roślinnych wpleciono inicjały „WK” właściciela Wilhelma Kijnasta. Szczytowe dekoracje secesyjne są podobne do tych zachowanych na kamienicach przy ulicy Ukrytej i ul. św. Antoniego 40. We wschodniej osi parteru umieszczono wejście do wąskiej sieni prowadzącej do klatki schodowej.
Pierwotnie parter oraz dwie kolejne kondygnacje były zajęte przez lokale handlowe; wyższe kondygnacje zajmowały pomieszczenia mieszkalne.
Kamienica nr 7 „Pod Zielonym Dębem” thumb|Budynek nr 7 Początkowo działka nr 7 była podzielona na dwie mniejsze parcele o szerokości frontów 6,65 m i 7,80, a w jej narożniku mógł znajdować się jeszcze jeden budynek. W XIV wieku ukształtowała się parcela nr 7 jako jedna działka o szerokości frontu ok. 14,1–14,4 m. Pierwszy budynek na działce nr 7 znajdował się już w pierwszej połowie XIV wieku.