Mieczysław Hallenburg HallerW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Miecislaus Haller von Hallenburg” względnie „Miezislaus Haller von Hallenburg”. (ur. 1877, zm. 22 czerwca 1917 w Dol. Otlicy) – polski ziemianin, oficer C. K. Armii.
Życiorys Urodził się w 1877. Wywodził się z rodu Hallerów. Był wnukiem Józefa Hallera (1783–1850), synem Władysława Hallera de Hallenburg (1834-1897) i Lucyny z domu Urbańskiej (ur. 1844 lub 1845, zm. 1926); miał trzech braci, w tym Stanisława Hallera (1872-1940, także oficer wojskowy) oraz dwie siostry oraz był kuzynem gen. Józefa Hallera•}}.
Uczył się w szkole w Krakowie. Został zawodowym wojskowym C. K. Armii. W kawalerii został mianowany porucznikiem z dniem 31 sierpnia 1900•. Był oficerem 2 pułku ułanów w Tarnowie•••. Około 1903 był słuchaczem 1 rocznika na kursie w 7 Wojskowym Instytucie Jazdy Konnej, a około 1904 był urlopowany z pułku. Został awansowany na stopień nadporucznika w rezerwie kawalerii z dniem 1 listopada 1905. Od tego czasu był rezerwistą 2 pułku ułanów jako były oficer zawodowy do około 1912•••••.