Od 1973 do 1991 pracowała w Instytucie Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego. Zajmowała się wówczas naukowo tematyką rekrutacji młodzieży na studia wyższe, nierówności w dostępie do wykształcenia, postaw studentów wobec studiowania, uczestnictwa studentów w kulturze czy opinii pracowników naukowych na temat swojej pracy. W latach 1980–1981 należała do NSZZ „Solidarność”. Od stycznia 1991 pracowała jako adiunktka w Centrum Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego. Była pierwszą redaktorką pisma „Nauka i Szkolnictwo Wyższe”. Od początku lat 90. XX wieku zainteresowała się problematyką jakości szkolnictwa wyższego. Napisała wtedy pierwszy w Polsce artykuł na temat jakości szkół wyższych („Jakość w szkolnictwie wyższym – mechanizmy oceny” w „Nauce i Szkolnictwie Wyższym”). Była członkinią Komitetu Naukoznawstwa PAN.

Habilitowała się w PAN 29 stycznia 1997 na podstawie pracy „Innowacyjność a konserwatyzm. Uczelnie polskie w okresie przemian społecznych”. Recenzentami byli: Janusz Goćkowski, Bohdan Jałowiecki oraz Jan Szczepański.