Stanisław Celestyn Czapelski (ur. 7 września 1889 we Lwowie, zm. 5 lutego 1966 w Szczecinie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor i administrator teatrów.
Życiorys Urodził się w rodzinie Kazimierza i Wandy. Był prawnukiem Witalisa Smochowskiego oraz siostrzeńcem Józefa Kotarbińskiego. Studiował na Akademii Lwowskiej, jednocześnie pobierając lekcje gry aktorskiej u Romana Żelazowskiego. w 1909 roku debiutował na scenie lwowskiego Teatru Miejskiego, z którym zespołem był związany do 1910 roku. Następnie występował w Łodzi (1910–1911), Poznaniu (Teatr Polski, 1911–1912), Warszawie (Teatr Letni 1912, Teatr Mały 1912–1913, Teatr Polski 1914–1915) oraz w polskim zespole w Połądze (1914). W 1915 roku, jako poddany austriacki został ewakuowany do Moskwy. Tam grał w zespole kierowanym przez Bronisława Skąpskiego, a następnie – do lata 1916 – w Teatrze Polskim pod dyrekcją Arnolda Szyfmana. W latach 1916–1917 grał amantów w filmach wytwórni Biofilm, kręconych w Moskwie i na Krymie (m.in. w filmie pt. Dusza w maskie, reżyserowanym przez A. Szyfmana).