W 1994 zrealizowała szkolenie w Rzymie w ramach wieloośrodkowego programu badawczego nad przydatnością Gamma-Veniny P w leczeniu wspomagającym antybiotykoterapię i kortykoidoterapię bakteryjnych zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci.
Na podstawie rozprawy habilitacyjnej Znaczenie podwyższonego stężenia immunoglobuliny E w surowicy krwi pępowinowej w prognozowaniu rozwoju choroby atopowej w okresie niemowlęcym, w 1998 uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny.
Tytuł naukowy profesora nauk medycznych otrzymała w 2010Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 października 2010 r. w sprawie nadania tytułu profesora ()..
Zatrudnienie – stanowiska Po ukończeniu studiów, przez dwa lata była zatrudniona na oddziale Noworodkowo-Niemowlęcym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego im. J. Śniadeckiego w Białymstoku.
W 1979 przeniosła się do Zakładu Propedeutyki Pediatrii AMB (obecnie UMB). W 1989 objęła obowiązki adiunkta kliniki Chorób Zakaźnych Dzieci (obecnie: Klinika Obserwacyjno-Zakaźna Dzieci UMB) w UDSK w Białymstoku.
W 1994 została kierownikiem tej kliniki, do 2017.