Historia odkrycia Istnienie substancji wpływających na wzrost koleoptyla wykazali niezależnie w roku 1927 uczony ukraiński i w roku 1928 . Odcięte wierzchołki koleoptyla umieszczano na bloczkach agarowych. Jeśli po kilku godzinach bloczek agarowy przykładano po jednej stronie pozbawionego wierzchołka koleoptyla następowało wygięcie w wyniku szybszego wzrostu tej strony. Substancją dyfundująca do bloczka agarowego okazał się kwas indolilo-3-octowy.
Auksyny u mikroorganizmów thumb|200px|Agrobacterium tumefaciens przenosi do komórek roślin T-DNA, powodujące wytwarzanie dodatkowych auksyn i cytokinin i formowanie tumorów Zdolność wytwarzania IAA jest szeroko rozpowszechniona u bakterii zasiedlających ryzosferę. Wytwarzana auksyna może być stosowana zarówno w patogenezie, jak i w stymulacji wzrostu roślin. Genetyczny mechanizm syntezy auksyn został dobrze poznany u Pseudomonas, , Rhizobium, Bradyrhizobium i . Stymulacja wzrostu korzeni roślin umożliwia wejście mikroorganizmom w relację symbiotyczną i obejście mechanizmów obronnych roślin. Bakterie glebowe poza IAA wytwarzają także kwas indolilo-3-pirogronowy i prawdopodobnie . Geny niezbędne do biosyntezy auksyn mogą być zlokalizowane zarówno na plazmidzie, jak i na chromosomie.
Przypisy
Bibliografia Jankiewicz L.S. (red.), Regulatory wzrostu i rozwoju roślin, Tom 1. Właściwości i działanie, PWN, Warszawa 1997.
Kategoria:Hormony roślinne