Scenariusz ćwiczeń obejmował przeciwdziałanie wrogim siłom zbrojnym, które rozpoczęły zbrojną agresję przeciwko Republice Polesii (Białorusi), sprzymierzonej z Federacją Centralną (Rosja). Działania bojowe poprzedzały próby destabilizacji politycznej Republiki Polesji, które podjęły sąsiadujące z nią państwa – Niaris (Polska), Republika Północna (Litwa) i Pomoria (Łotwa). Zakładano, że w początkowej fazie agresji dojdzie do granicznych prowokacji, które przerodzą się w otwarty konflikt. Wojska Rosji i Białorusi w pierwszym etapie ćwiczyły powstrzymanie uderzenia przeciwnika, obronę manewrową oraz działania osłonowe. W fazie drugiej ćwiczono okrążanie wojsk agresora i działania kontruderzeniowe.
Aktywna faza manewrów odbyła się w dniach 10-16 września na pięciu poligonach na terytorium Białorusi – „Obuz-Lesnowski”, „Brzeski”, „Ciepielewski”, „Domanowski” i „Rużański” i dziewięciu poligonach na terytorium Rosji – „Kiriłowski” (obwód leningradzki), „Strugi Krasnyje” (obwód pskowski), „Mulino” (obwód niżnonowogrodzki), „Pogonowo”, „Chmielewka”, „Prawdinski”, „Dobrowolski” (obwód królewiecki), „Dorogobuż” (obwód smoleński) i „Wolski” (obwód saratowski). Morska faza manewrów została przeprowadzona na Morzu Bałtyckim. W białoruskiej części manewrów miało wziąć udział 12 800 żołnierzy, w tym 2500 Rosjan.