Starachowice Fabryczne – dawna osada, od 1939 część Starachowic, położona w centralnej części miasta, na prawym brzegu Kamiennej, w okolicy ulicy Radomskiej. Ma charakter miejsko-przemysłowy.
Historia Starachowice Fabryczne to dawna osada fabryczna, utworzona na północ od wsi Starachowice w I połowie XIX w. dla obsługi największego ośrodka przemysłu metalowego Królestwa Polskiego, w obrębie Staropolskiego Zagłębia PrzemysłowegoNietyksza M 1986. Rozwój miast i aglomeracji miejsko-przemysłowych w Królestwie Polskim 1865–1914. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warsaw.
Do 1933 roku Starachowice Fabryczne stanowiły część wsi Starachowice. Początkowo, w latach 1867–1870, należały do gminie Starachowice w powiecie iłżeckim w guberni kieleckiej. 13 stycznia 1870 gmina Starachowice została zniesiona w związku z przyłączeniem do niej pozbawionego praw miejskich Wierzbnika i równoczesnym przemianowaniem jednostki na gminę WierzbnikPostanowienie z 17 (29) października 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 415). 18 sierpnia 1916 z gminy Wierzbnik wyłączono Wierzbnik, przekształcając go w odrębną gminę miejską, a już 1 listopada 1916 z pozostałej części gminy Wierzbnik (ze Starachowicami) utworzono nową gminę StykówRozporządzenie c. i k.