Starachowice Górne – dawna wieś, od 1952 część Starachowic, położona w zachodniej części miasta, na lewym brzegu Kamiennej. Jest to typowa ulicówka, rozpościerająca się wzdłuż obecnej ulicy NowowiejskiejStarachowice Górne na Mapie WIG (1933).
Historia Starachowice Górne to dawna wieś, położona na zachód od wsi Starachowice (także zwanej Starachowicami Dolnymi). Za Królestwa Kongresowego Starachowice Górne przynależały do powiatu iłżeckiego w guberni kieleckiej. Początkowo, w latach 1867–1870, znajdowały się w gminie Starachowice. 13 stycznia 1870 gmina Starachowice została zniesiona w związku z przyłączeniem do niej pozbawionego praw miejskich Wierzbnika i równoczesnym przemianowaniem jednostki na gminę WierzbnikPostanowienie z 17 (29) października 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 415). 18 sierpnia 1916 z gminy Wierzbnik wyłączono Wierzbnik, przekształcając go w odrębną gminę miejską), a już 1 listopada 1916 z pozostałej części gminy Wierzbnik (z m.in. Starachowicami Górnymi) utworzono nową gminę StykówRozporządzenie c. i k. Jeneralnego-Gubernatorstwa wojskowego z dnia 21 października 1916 r. Oznaczenie obszaru miast: Buska, Chmielnika, Dąbrowej, Jędrzejowa, Ostrowca, Sandomierza, Staszowa, Szczebrzeszyna, Wierzbnika, Włoszczowy i Zamościa. (Dz. Rozp. C. i K. Jen. Gub.