We wszystkich organach obecne są rafidy szczawianu wapnia. Obecne są również garbnikowe idioblasty wydzielnicze. Przewody żywiczne i rurki mleczne są nieobecne. Ziarna pyłku są heteropolarne, o zarysie eliptycznym w widoku biegunowym, jednobruzdowe, o długości biegunowej od 27,5 (H. glaziovii) do 47,5 μm (H. stellata). Bruzdy są wydłużone i u większości gatunków są wąskie (2,0 do 3,5 μm), a szerokie tylko u H. salsaparilha (ok. 7,0 μm). Egzyna jest drobnosiatkowata u H. interrupta i H. latifolia i siatkowata u H. bonplandii i H. glaziovii, H. montevidensis, H. salsaparilha i H. stellata. Segzyna jest cienka, największą grubość zanotowano u H. latifolia (ok. 1,6 μm), a najmniejszą u H. bonplandii (ok. 0,5 μm). Bielmo jest masywne i zawiera ziarna aleuronowe oraz oleje roślinne, ale nie zawiera skrobi.
Rozwój Geofity ryzomowe. H. glazovii kwitnie od lutego do lipca, owocuje od lutego do listopada. Nasiona kiełkują nadziemnie. Siewki mają pojedynczy, długi liścień pełniący funkcję asymilacyjną, podobny do kolejnych liści, które są równowąskie do lancetowatych, nieosłonięte i spiralnie naprzemianległe, zebrane w rozetach na krótkich odgałęzieniach bocznych głównego pędu.