Morfologia Wyglądem zbliżony do innych przedstawicieli Aphrastura. Ma zaokrąglone skrzydła i bardzo dziwną anatomię ogona, bowiem ogon jest dość krótki, ale sterówki mają małe, smukłe końce, przypominające ciernie. Żaden inny rodzaj w rodzinie nie ma podobnej struktury ogona. Ten gatunek różni się tymi cechami morfologicznymi od najbliżej spokrewnionych filogenetycznie rodzajów z podrodziny Synallaxinae występujących w południowo-zachodniej Ameryce Południowej: Leptasthenura i Sylviorthorhynchus. W przeciwieństwie do Aphrastura ogon Leptasthenura nie jest nagle i głęboko wycięty w części wewnętrznej sieci sterówek; u Sylviorthorhynchus sterówki są pozbawione tych „zadziorów”. A. subantarctica różni się od A. spinicauda tym, że ma przeciętnie większe i cięższe ciało (~ 25%), większy dziób (~ 15%), większy skok (~ 5%) i krótszy ogon (~ 16%). Lotki I i II rzędu są szarawe od spodu z białymi krawędziami.
Holotyp Holotypem jest dorosły samiec, obecnie znajdujący się w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Chile. Został zebrany 22 lipca 2017 r. przez Omara Barroso (OB) i Juana C.