W kolejnym roku do Warszkowskiego Młyna zawitał następny naukowiec z Królewca, Alfred Lemcke, który szczególnie interesował się roślinnością wodną. W jeziorze Głodne (Hunger-See) uwagę zwrócił na grążel drobny, a w jeziorku Głębokie (Tiefe See) na sitka tępokwiatowego.

Na rzece Piaśnicy w Warszkowskim Młynie istniał jaz na węgorze, a w górnym biegu rzeki powyżej młyna występowały pstrągi.

W roku 1912 jako właściciela Warszkowskiego Młyna odnotowano Hermanna Rackwitz. Jego posiadłość (Mühlengut) obejmowała ogółem 110 ha, z czego 56 to ziemia orna, 37 lasy, 12 łąki i pastwiska, 2,5 wody oraz 2,5 ha nieużytków, podwórza, dróg itd. W gospodarstwie znajdowało się 6 koni, 22 szt. bydła, w tym 13 krów oraz 45 świń. Prowadził on młyn i tartak.

Między 1911 a 1914 rokiem powstała szosa Darzlubie - Leśniewo - Domatówko - Wielka Piaśnica - Warszkowo - Kniewo (dzisiejsza droga powiatowa 1440G) z wytyczonym całkiem nowym pasem drogi na odcinku pomiędzy Wielką Piaśnicą a Warszkowskim Młynem.

Podczas I wojny światowej w armii Cesarstwa Niemieckiego poległo dwóch mieszkańców Warszkowskiego Młyna: August Pokriefke, lat 30, w 1915 roku i Albert Voigt, lat 27, w 1917 roku.