Najwięcej czasopism akceptujących CV pochodziło z Azji (22, głównie z Indii), mniej ich było z Europy (11).
Postać, już po ujawnieniu wszystkim redakcjom mistyfikacji, nie uległa zapomnieniu. Jej nazwisko nie zostało usunięte ze stron internetowych niektórych drapieżnych wydawnictw otwartego dostępu, a nawet figurowało na stronach takich, do których nigdy się nie zgłosiła. Była współorganizatorką konferencji, jak również została członkinią Rady Doradczej Agencji ds. Indeksowania Otwartych Czasopism (Advisory Board of the Journals Open Access Indexing), której deklarowanym celem jest podniesienie widoczności oraz łatwości użycia otwartych czasopism naukowych.
Eksperyment dowiódł, że konieczne jest tworzenie uznanych kanałów komunikacji i informacji naukowej, takich jak np. wysokiej jakości bazy indeksujące, ponieważ nawet przedstawiciele świata nauki mają problemy z odróżnianiem czasopism rzetelnych od drapieżnych, niskiej jakości. Wyniki mistyfikacji opublikowano na łamach czasopisma „Nature” w 2017 roku w artykule Predatory journals recruit fake editor.
Przypisy
Kategoria:Fikcyjni naukowcy Kategoria:Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Eksperymenty naukowe Kategoria:Krytyczna analiza źródeł naukowych Kategoria:Mistyfikacje w nauce