Etyn, acetylen, – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów.
Historia Etyn odkrył angielski chemik (1785–1857) w roku 1836. Davy odkrycia dokonał przypadkowo, mieszając węglik potasu () z wodą. Zauważył, że powstały gaz pali się jasnym płomieniem i stwierdził, że może on być wykorzystywany jako źródło światła. Z uwagi jednak na wysoką cenę węgliku potasu było to nieopłacalne do momentu, gdy niemiecki chemik Friedrich Wöhler odkrył węglik wapnia, co spowodowało wzrost popytu na etyn do lamp i innych zastosowań.
Właściwości kąty pomiędzy wiązaniami: 180° gęstość względem powietrza: 0,906 szerokie granice wybuchowości w powietrzu: 2,4–83% obj. czysty acetylen nie ma zapachu, jednak zwykle zawiera zanieczyszczenia związkami siarki i fosforu (głównie i ), które nadają mu nieprzyjemny zapach bardzo słabo rozpuszczalny w wodzie i innych rozpuszczalnikach polarnych – jednak bardzo dobrze w acetonie po osiągnięciu pewnego ciśnienia ulega wybuchowemu rozkładowi według reakcji: wobec węgla aktywnego (jako katalizatora) ulega reakcji polimeryzacji najpierw do winyloacetylenu a później benzenu na powietrzu (zawierającym 21% tlenu) spala się niecałkowicie, z powodu bardzo dużej procentowej zawartości węgla w cząsteczce (92,3%): Ze względu na to w spawalnictwie (w