Ostrolot białobrewy (Artamus superciliosus) – gatunek małego ptaka z rodziny ostrolotów (Artamidae). Występuje w niemal całej Australii (w tym na Tasmanii), lecz tereny lęgowe są skupione we wschodniej części kontynentu. Szczególnie rzadki jest w Australii Zachodniej. Ze względu na wysoce nomadyczny tryb życia tych ptaków pojawy w danym regionie mogą mieć bardziej przypadkowy charakter. Gatunek nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek formalnie opisał John Gould w 1837. Holotyp pochodził z Nowej Południowej Walii. Nie został dokładnie wskazany. Gould określił jednak miejsce typowe. Odkrył ostroloty białobrewe w pobliżu Yarrundi, posiadłości braci Coxen (Charles Coxen był przyrodnim bratem Goulda, a jego siostra Elizabeth poślubiła Goulda i współpracowała z nim jako ilustratorka) położonej nad rzeką Dartbrook, dopływem Hunter. Są to dzisiejsze okolice Scone. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Ocypterus superciliosus. Opis ukazał się zarówno w monografii A synopsis of the birds of Australia, jak i na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” (w 1837). Gould na posiedzeniu Londyńskiego Towarzystwa Zoologicznego (ZSL) w grudniu 1836 przedstawił nieznane dotąd ptaki, których opisy miały się ukazać w pierwszym tomie monografii, a na tę okazję sporządzono tablice barwne.